MT-1 - PiotrP

Polskie szybowce i konstrukcje amatorskie
Przejdź do treści

Menu główne:

MT-1

Szybowce do 1945 > 1933 - 1936

Oblatany: maj 1936
Rozpiętość skrzydeł: 13,6 m
Długość: 6,7 m
Wysokość: 2,9 m
Powierzchnia skrzydeł: 16 m²
Wydłużenie skrzydeł: 10,82
Profil skrzydła: IAW-608
Ciężar własny: 115 kg
Ciężar całkowity: 190 kg
Obciążenie powierzchni: 11,9 kG/m²
Doskonałość: 14,5 przy 50 km/h
Prędkość opadania: 0,92 przy 44 km/h
Prędkość min.: 39 km/h
Prędkość dopuszczalna: ? km/h
Współczynniki obciążenia niszczącego: ? g

Foto: z Arch.Dok.Mech za A.Glass "Polskie konstrukcje lotnicze 1893 - 1939" WKiŁ 1976
Wodnoszybowiec MT-1

Pierwszy i jak do tej pory jest to jedyny polski wodnoszybowiec!  Ta bardzo ciekawa konstrukcja powstała w Harcerskich Warsztatach Szybowcowych w Warszawie na podstawie konstrukcji studentów Politechniki Warszawskiej zrzeszonych w Sekcji Lotniczej KMSPW - A. Muraszewa i H. Tomaszewskiego. Konstrukcja zajęła rok akademicki 1934 - 1935, a samą budowę rozpoczęto w sierpniu 1935 i zakończono oblotem w maju 1936r. Oblotu dokonano na lotnisku mokotowskim po zdjęciu pływaków podskrzydłowych i zamontowaniu płozy pod kadłubem. Wykonano około 20 lotów za samochodem, pilotami byli mjr. M. Szczudłowski, oraz doświadczeni piloci: Ulass i Brzeski.

Jednym z niezrealizowanych pomysłów było zamontowanie 8,5 konnego silnika "Bobo" z wytwórni W.Zalewski i J.Falkiewicz. Całkowity koszt budowy szybowca zamknął się w sumie około 4500 zł, co było jak na studenckie kieszenie ogromną kwotą. Szczęśliwie studenci uzyskali pomoc finansową z Ligi Morskiej i Kolonialnej oraz ze Związku Strzeleckiego.

Po dokonaniu kilku drobnych poprawek szybowiec został oblatany na wodzie. Start odbywał się na spokojnych wodach Wisły w okolicach Warszawy za motorówkami z silnikami 26 i 50 KM.   Zainteresowanie wojska tym szybowcem przejawiło się przeprowadzeniem prób poprzez Morski Dyon Lotniczy w Pucku. Uważano za możliwe użycie tego wodnoszybowca do wstępnego szkolenia pilotów wodnopłatowców. Szybowiec zachowywał się poprawnie przy wysokości fali nawet do 0,9 metra i prędkości wiatru do 8 m/s.  Na przełomie 1936 / 1937 Instytut Lotnictwa przeprowadził szereg prób i zalecił dokonanie kilku zmian. Z niewiadomych przyczyn zmian tych nie dokonano i szybowiec odstawiony w kąt hangaru lotniska mokotowskiego uległ zniszczeniu podczas niemieckiego bombardowania lotniska w 1939r.

Rys.: Roman Kiełpikowski

Foto: "Poland`s Gliders and Saiplanes 1918-1939"

© Piotr Piechowski
since 2002

Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego